Wat betekent zelfmanagementondersteuning voor mijn rol als zorgverlener? Wat is er anders aan de manier waarop ik met mijn patiënten omga? En wat betekent dit voor de manier waarop ik mijn werk in de praktijk uitvoer? Hierbij kan gedacht worden aan de manier van consultvoering, de invulling van de samenwerking met collega zorgverleners en de praktijkvoering. Zijn er ook praktische hulpmiddelen of cursussen voorhanden om mij hier verder in te verdiepen en bekwamen? Al deze vragen komen aan bod.

Definitie Zelfmanagement
Hoewel er verschillende definities van zelfmanagement in omloop zijn, vertonen de meesten grote overeenkomsten met de versie die binnen het Landelijk Actieprogramma Zelfmanagement is vastgesteld:
Zelfmanagement is het zodanig omgaan met de chronische aandoening (symptomen, behandeling, lichamelijke en sociale consequenties en bijbehorende aanpassingen  in leefstijl) dat de aandoening optimaal  wordt ingepast in het leven.

Actievere rol patiënt
Dankzij zelfmanagement kunnen patiënten hun chronische ziekte beter inpassen in hun leven. Zo blijven ze zo actief en gezond mogelijk. Het veronderstelt wel dat ze weten wat hun ziekte inhoudt, wat de consequenties zijn en waar ze de juiste zorg kunnen ontvangen. Essentieel hierbij is de patiënt de mogelijkheid te bieden om de regie te nemen in het eigen zorgproces en eigen doelen te laten stellen. Daarbij wordt uitgegaan van de kracht van de patiënt: de patiënt neemt een actieve rol waar hij/zij dat wil én kan! Dit alles op basis van een gelijkwaardige relatie tussen de mens met een chronische aandoening en de zorgverlener, waarbij onderling vertrouwen en respect van fundamenteel belang zijn.

Patiënten willen met hun dokter meedenken en overleggen over hun behandeling. Dat gebeurt volgens patiënten nog te weinig. Ook voelen patiënten zich door hun dokter niet altijd serieus genomen. Dat blijkt uit een peiling van de Nederlandse Patiënten Consumenten Federatie (NPCF) waar ruim tweeduizend mensen aan deelnamen. Klik hier voor het rapport.